Trouwen in Turkije
Gouden munten en rode linten. Trouwen in Turkije is nog steeds een belangrijke gebeurtenis waar veel waarde aan wordt gehecht.
Niet alleen voor het bruidspaar in spe maar ook voor de trotse ouders.
Vroeger duurde een bruiloft 40 dagen en 40 nachten. Tegenwoordig al naar gelang de famile en locatie tussen 1 en 7 dagen.
In de grote steden van Turkije is de gemiddelde duur 1 a 2 dagen. Traditioneel is het hijsen van de turkse vlag bij het huis van de bruidegom. Dit gaat gepaard met het uitdelen van eten en drinken in ruime mate.
Er wordt pide, plat rond turks brood, zelf gebakken, er worden pannen soep met rijst bereid. Echter niet wat er bereid wordt maar of er voldoende aangeboden wordt is belangrijk.
Tijdens de bruiloftsdagen wordt er hoofdzakelijk door de vrouwen feest gevierd, met als laatste avond voor de feitelijke huwelijksinzegening, de henna avond.
Traditioneel gezang moet de bruid aan het huilen brengen, hetgeen geluk betekend. Of de bruid daadwerkelijk huilt, valt niet te controleren, gezien zij tijdens de ceremonie een rode sluier draagt.
Aan het eind van deze ceremonie legt de a.s. schoonmoeder een muntstuk op de handpalmen van de bruid. Dit in het kader van veel geluk en voorspoed .De bruidegom wordt op deze avond voorgelicht door een ervaringsdeskundige over met name de huwelijksnacht. Alle ins and outs komen hierbij aan de orde.
De dag van de huwelijksinzegening ( in kleine kring is er reeds getrouwd voor de imam) begint voor bruid en bruidegom bij een bezoek aan de kapper. Hier krijgt de bruid veel bloemetjes in het haar gestoken.
Gezamenlijk gaan zij naar de feestlokatie, met een tussendoor een bliksem bezoek aan een fotograaf.
Door alle aanwezige famileleden en vrienden worden zij onder luid applaus begroet en naar de gereedstaande versierde stoelen begeleid. De plechtigheid duur kort, en wordt gevolgd door de "bruidskus"waarop het paar de dansvloer opgaat.
Het feest volgt, het paar wordt gefeliciteert, ontvangt kado's, krijgen munten en papiergeld opgespeld.
De kado's worden in ontvangst genomen door een familielid, die luid door de zaal afroept, wie, wat heeft geschonken,
Dit wordt genoteerd en bij gelegenheid wordt deze persoon dezelfde soort/waarde retour geschonken. Na het feest gaat de bruid weer met de ouders mee naar huis.
De volgende ochtend wordt zij definitief uit het ouderlijk huis gehaald door haar man. Dit is een zeer aangrijpend en emotioneel moment. Onder luid getoeter en gezang wordt het kersverse echtpaar vervolgens begeleid naar de nieuwe echtelijke woning. Eindelijk tijd voor elkaar , klaar voor het leven samen.
Dit festijn zal zich herhalen als hun toekomstige kinderen gaan trouwen. Zo leeft een prachtige traditie voort.